Tjah hier in het Hooge Noorden hebben we nog

geen sneeuwvlokje gezien helaas.

 

Maarrrr . . . onze jongens zijn er helemaal klaar voor!

 

Dus laat de sneeuw maar komen!!!

Voor al mijn punt vriendjes en voor alle bezoekers:

 

 

Jaaah, daar zijn we weer!

En eigenlijk is het net als vroeger; we kunnen weer lekker spelen en rennen!

 

Maar oké, we doen het natuurlijk wel rustig aan want we willen niet dat Jenda zijn pootje overbelasten gaat.

Maar het gaat hartstikke goed en dat vind ik, Timothy, wel helemaal geweldig want nu kunnen we weer lekker spelen met de bal!

 

Helaas is hier geen sneeuw gevallen dus spelen in de sneeuw hebben we nog niet kunnen doen, maar we hebben nog hoop dat we het dit jaar of volgend jaar

nog gaan zien!

 

 

Jenda onze fotomodel; het is net alsof hij ook weet dat hij er goed uitziet

 

 

 

Timothy daar-en-tegen houdt niet zo van dat poseren,

bij hem moet het meestal op goed geluk

Op een saaie donkere maandag middag ben ik maar wat foto's gaan maken in huis.

Normaal gesproken vind ik dit helemaal niet mooi voor de achtergrond, maar de jongens lieten zich goed fotograferen maar in dit geval vooral Timothy.

 

Dat is al bijzonder op zich want hij is eigenlijk de minst fotogenieke van de twee.

 

 

Maar in dit geval ging hij er zo mooi voor liggen!

 

 

 

Jenda had er die dag niet zo'n behoefte aan

 

 

 

Met Jenda gaat het trouwens hartstikke goed! Zoals jullie kunnen zien is de pin van zijn pootje af (voor de kijkers; rechts achter)

Hij loopt weer net als vroeger!

 

 

 

Timothy als een sfinx

 

 

 

Jenda zucht eens een keer en blijft lekker liggen

 

 

 

Timothy for president !!!

De pin die Jenda aan zijn pootje vast had zitten, is afgelopen donderdag verwijderd.

Dit is gebeurd onder plaatselijke verdoving zodat hij er niks van voelt.

Jenda was al vrij snel weer wakker en liep eigenlijk gewoon weer normaal net als toen de pin er nog aan zat.

Maar het zal voor Jenda wel een opluchting zijn nu.

 

De foto's volgen later!

 

Het valt soms niet mee om leuke foto's te maken van twee Shelties waarvan je de één mee neemt in de tuin en waarbij de ander even achter het hekje

moet blijven wachten.

 

Terwijl ik dan foto's zit te maken van de één, probeert de ander zijn uiterste best te doen om voor een afleidings manoeuvre te zorgen!

 

Tjah, en de een kan er beter tegen dan de andere; Jenda gaat gewoon relaxed liggen in het gras en speelt voor foto model, terwijl Timothy ineens enorm afgeleid is door Jenda of door de bladeren die op het gras liggen en die misschien wel lekker zullen smaken.

 

Maar, ondanks dat en enigsinds wat gefoeter van: "blijf!" "zit!" "nee geen blaadjes eten"! "blijf nou eens zitten" . . .

 

Zijn er toch nog wat foto's gelukt:

 

 

 

 

 

 

Met Jenda's pootje gaat het heel erg goed. Hij rent er zelfs weer op!

Over 1,5 week gaat de pin aan de buitenkant, eruit.

 

Een nieuw logje heeft even op zich moeten wachten (sorry hiervoor).

Het gaat heel erg goed met Jenda en Timothy.

 

Jenda loopt eigenlijk al bijna weer volledig op alle vier zijn pootjes.

Eind oktober mag hopenlijk de pin aan de buitenkant er uit.

 

Ondanks dat doen ze allebei tegenwoordig gewoon weer hun ding;

lekker spelen en ravotten.

Maar soms moeten we even ingrijpen want het moet nog niet te wild gaan.

 

 

Verder is het natuurlijk schitterend weer nu met al die vrolijke gekleurde herfstblaadjes maar even netjes poseren en in de camera kijken is er even niet bij. Maar toch is het wel een leuke foto geworden!

Gister ochtend moest Jenda weer voor controle naar de kliniek in Roden.

Daar hebben ze weer foto's gemaakt van zijn pootje.

 

De arts was zeer te spreken over het genezingsproces.

Hij kon zien dat het bot weer aan elkaar aan het groeien was en dat er zich weer nieuw kraakbeen vormde.

 

Alleen de stellage aan de buitenkant moet helaas nog wel 5 weken blijven zitten.

Dit omdat het gewoonweg veel veiliger is voor Jenda en het biedt nog meer stevigheid.

 

Wij hadden gehoopt dat het eraf kon maar ja helaas. Maar in elk geval neemt de arts geen risico en dat is ook wel prettig te weten.

Het is alleen voor Jenda dus nog even doorbijten.

Jenda vertelt . . .

 

Tjah normaal gesproken kijk ik niet zo maar op deze foto even wel

 

 

Vrouwtje gaat namelijk mijn wondjes even verzorgen, dus eerst
moet mijn sokje uit getrokken worden

 

 

En daarna met een soort desinfecterend middeltje gaat vrouwtje
de wondjes schoonmaken

 

 

Het ziet er maar raar uit met die pinnen in mijn been

 

 

Vrouwtje zei nog: "niet zo zielig kijken hoor" maar ik deed het toch

want de bezoekers van de weblog moeten mij wel serieus nemen

natuurlijk (ook al ben ik een hele stoere kerel en trek mij van het

hele schoonmaken weinig aan)

 

 

Het is al weer klaar en het sokje kan er weer om!

Het zitten gaat wat moeilijk

 

 

 

 

Maar gelukkig is er af en toe ook nog een moment dat ze even

rustig en voorzichtig kunnen spelen.

 

 

 

Al vind Timothy het niet zo leuk want die vind het helemaal geweldig om met zijn bal te spelen en te apporteren, maar helaas gaat dit gewoon even niet.

Maar daar neemt hij soms geen genoegen mee . . .

 

 

Dus dan gaat hij uit frustratie de planten maar bevreten!

 

 

 

Hoeveel foto's ik ook maak van hun koppies; ik vind ze elke keer weer mooi!